Ga verder naar de inhoud

Acht nieuwe piloottrajecten binnen “Train the Trainer” van start

Artikels
27 februari 2026

Met de open call Levend erfgoed filmen zetten acht piloottrajecten hun schouders onder één gedeelde ambitie: immaterieel erfgoed op een heldere, participatieve en ethische manier in beeld brengen. Ze willen hun erfgoedpraktijk zichtbaar maken én tegelijk leren hoe ze dat zelf kunnen filmen, nu en in de toekomst. Ook leren ze hoe ze die kennis kunnen doorgeven aan anderen.

Elk traject vertrekt vanuit een levende praktijk en kiest een manier van filmen die daar goed bij past. Zo leggen ze kennis en vakmanschap vast, maken ze tradities en gebruiken zichtbaar, en zorgen ze dat verhalen en vaardigheden kunnen worden doorgegeven. Zo bouwen ze zelf ervaring op en kunnen ze die delen met hun erfgoedgemeenschap.

Van touwslagerij tot kermiskoers, van boogschieten tot breien: dit zijn de acht trajecten!

Piloten Train the Trainer
Piloten Train the Trainer - © Pien van Grinsven voor Werkplaats immaterieel erfgoed (CC BY-NC-SA 4.0)
Willy Suyckerbuyk ontwart de gerecupeerde touwen
Willy Suyckerbuyk ontwart de gerecupeerde touwen - Karrenmuseum Essen

Touwslagerij van Kalmthout – vakmanschap stap voor stap vastgelegd

In het Karrenmuseum te Essen wordt het ambacht van de touwslagerij opnieuw actief doorgegeven. Vroeger waren touwslagerijen overal langs waterwegen en havens te vinden, waar garen op lijnbanen van honderden meters tot strengen en uiteindelijk tot touwen werd geslagen, maar in de 20e eeuw dreigde dit vakmanschap door mechanisatie bijna te verdwijnen. 

In Kalmthout kreeg het ambacht een bijzondere invulling: oude scheepstrossen werden uit elkaar gedraaid en de gerecupereerde vezels werden verwerkt tot nieuwe producten, zoals stootkussens en valmatten.

Vandaag is er nog één actieve kennisdrager die het vak tot in de vingers beheerst: Willy Suyckerbuyk. Het Karrenmuseum gaat samen met hem aan de slag om alle technieken zorgvuldig te filmen: van het ontwarren van touwen tot het twijnen en slaan van nieuwe producten. 

Door dit proces samen in beeld te brengen, wil het museum ervoor zorgen dat deze kennis niet verloren gaat en ook in toekomstige workshops kan worden doorgegeven.

Dit piloottraject zet in op participatief filmmaken (toolkit Transmissie). Samen met de laatste touwslager worden de technieken stap voor stap gedocumenteerd: het uit elkaar draaien van trossen, het selecteren van vezels, het twijnen en het slaan van nieuwe producten. Het doel is helder: de technische kennis zorgvuldig vastleggen en inzetten voor toekomstige workshops, zodat het ambacht duurzaam verankerd blijft in de museumwerking.

Heusden Koers
Heusden Koers - Fred Hamerlinck

Heusdenkoers – een dorp op wielen

De Heusdenkoers is al sinds 1929 het kloppend hart van de kermisweek in Heusden. Wat begon als een lokale wielerwedstrijd groeide uit tot wat in het peloton bekendstaat als “het wereldkampioenschap der kermiskoersen”. In 2026 viert de koers haar 75ste editie.

Met dit traject gaan de organisatoren, samen met de erfgoedcel Viersprong, aan de slag om te tonen wat de koers vandaag betekent. Ze filmen renners op het parcours, maar ook vrijwilligers, veiligheidsdiensten, café-uitbaters en supporters - zowel tijdens de wedstrijd, in de kermisweek als achter de schermen. Zo laten ze zien hoe een hele gemeenschap samenwerkt om deze traditie levend te houden.

Het traject legt de nadruk op presenteren en communiceren (Toolkit Educatie): hoe maak je een film die het brede publiek bewust maakt van de erfgoedwaarde van de kermiskoers? Door verschillende stemmen en perspectieven samen te brengen, ontstaat een gelaagd portret van een traditie die door velen wordt gedragen en die het waard is om te blijven bestaan.

Boogschieten
Boogschieten - La Fidélité-Constantia

La Fidélité-Constantia – boogschieten door de ogen van de leden

De handboogmaatschappij La Fidélité-Constantia schiet al bijna 200 jaar recht in de roos. De vereniging zet sterk in op traditioneel, instinctief boogschieten (zonder moderne hulpmiddelen) en op het herontdekken van oude technieken, zoals het maken van pijlen en Vlaamse pezen.

Voor dit piloottraject kiezen ze ervoor om de camera letterlijk in handen van hun leden te geven: experimenteel en gedeeld filmmaken (toolkit Bewustmaken en sensibiliseren). Na een interne opleiding gaan verschillende boogschutters zelf filmen wat voor hen belangrijk is: het maken van materiaal, het oefenen, het groepsgevoel in de loods en op het fort. Zo tonen ze hun traditie vanuit hun eigen blik en beleving. 

Door de camera in handen van de gemeenschap te leggen, wordt film een instrument van zelfrepresentatie én kennisdeling. Het traject versterkt zo het “train the trainer”-principe: de opgebouwde filmkennis kan nadien gedeeld worden met andere erfgoedverenigingen in de regio.

Dislocated Objects
Dislocated Objects - Lidewij Deroo

Dislocated Objects - thuis in verandering

Met Dislocated Objects onderzoekt architect en ontwerpend onderzoeker Lidewij Deroo hoe alledaagse objecten dragers worden van betekenis wanneer bewoners hun woning moeten verlaten. In een sociale woonwijk in Gent documenteert ze hoe kasten, foto’s of serviesstukken functioneren als ankers van traditie en continuïteit tijdens renovatie of afbraak.

Lidewij gaat gedurende langere tijd aanwezig zijn in de buurt en bouwt stap voor stap vertrouwen op. Samen met bewoners kiest ze betekenisvolle objecten uit, die ze fotografeert en filmt terwijl de bewoners hun verhalen delen. 

Door die gesprekken en handelingen in beeld te brengen, wil ze zichtbaar maken hoe mensen omgaan met verlies, verandering en identiteit. De bewoners blijven mee aan het stuur als co-creators: zij bepalen wat ze tonen en wat niet.

De methodiek is traag, relationeel en participatief. Film wordt hier ingezet als onderzoeksinstrument én als middel tot erkenning: bewoners krijgen de beelden terug als tastbaar resultaat van hun gedeelde proces. Lidewij zal hierbij de Toolkit Identificeren en Inventariseren uitproberen.

Maud met camera en kip
Maud met camera en kip - Maud de Hemptinne

Smaak en herinnering – het in kaart brengen van culinaire tradities

Met dit project gaat Maud De Hemptinne aan de slag om culinair erfgoed te identificeren en in kaart te brengen (toolkit Identificeren en Inventariseren). Ze filmt zeventigplussers met een hart voor koken terwijl ze een traditioneel gerecht bereiden en vertellen over hun band met het recept sinds hun jeugd: wat er werd geteeld, hoe de voedselomgeving eruitzag, welke producten beschikbaar waren en welke sociale eetmomenten belangrijk waren.

Door die gesprekken tijdens het koken vast te leggen, brengt Maud niet alleen recepten in beeld, maar ook de kennis, gewoontes en betekenissen die eraan verbonden zijn. Ze kiest bewust voor sfeervolle beelden waarin handen, ingrediënten en geuren centraal staan. De verhalen lopen mee met het kookproces, waardoor zichtbaar wordt hoe recepten meer zijn dan instructies: ze dragen herinneringen, familiegeschiedenis en praktische knowhow in zich.

Het project focust op het zichtbaar maken van deze vaak vanzelfsprekende kennis (toolkit Bewustmaken en sensibiliseren). Via intieme thuisopnames en gerichte, ondersteunende vragen helpt Maud om impliciete kennis expliciet te maken: hoe weet iemand wanneer een saus goed is? Waarom wordt net dat ingrediënt gebruikt? Wat maakt dit gerecht typisch voor een bepaalde tijd of plaats?

De korte videocapsules functioneren zo als een eerste inventarisatie van levend culinair erfgoed. Ze brengen niet alleen gerechten in beeld, maar ook de context, de sociale gebruiken en de overdracht van kennis tussen generaties. Tegelijk ontstaat een deelbaar format dat in de toekomst ook in andere regio’s of landen kan worden toegepast om lokaal culinair erfgoed te identificeren en zichtbaar te maken.

Shalom Gramiccioli & IF Circus in de voorstelling MELIC
Shalom Gramiccioli & IF Circus in de voorstelling MELIC - IF Circus

Knitting Memories – breien tussen circus en archief

Met Knitting Memories brengen circusmaker Shalom Gramiccioli en If Circus de kennis en ervaringen rond breien en textielwerk in kaart (toolkit Identificeren en Inventariseren). Rond elke voorstelling van Melic nodigen zij oudere vrouwen uit de buurt uit om samen het touw te breien dat de volgende dag in de circusact wordt gebruikt.

Tijdens deze workshops ontstaat ruimte voor gesprek. De deelnemers vertellen hoe en van wie ze leerden breien, welke technieken ze gebruikten, en welke rol handwerk speelde in hun dagelijks leven. Die verhalen en handelingen worden gefilmd en zorgvuldig verzameld. Zo worden niet alleen herinneringen vastgelegd, maar ook concrete kennis en vaardigheden. De deelnemers bepalen mee wat ze willen delen en hoe dat gebeurt. Sinds de start van het project werden al zo’n honderd getuigenissen verzameld in verschillende Europese landen.

Die stemmen krijgen later een plaats in de voorstelling en worden opgenomen in een groeiend audiovisueel archief. Zo brengen ze handwerk, persoonlijke geschiedenis en performance samen, en maken ze het breien als levend erfgoed zichtbaar voor een breed publiek.

De methodiek is hybride: workshop, performance en audiovisueel archief versterken elkaar. Het traject onderzoekt hoe persoonlijke herinneringen op een ethische en zorgvuldige manier kunnen worden gedocumenteerd en geïntegreerd in een artistieke context, zonder de eigen stem van de deelnemers te verliezen.

Het hermaken van Richard Deacon's Never Mind (1993-2017): Richard Deacon en Flor Broes bij metaalatelier Moker
Het hermaken van Richard Deacon's Never Mind (1993-2017): Richard Deacon en Flor Broes bij metaalatelier Moker - Collectie Stad Antwerpen, Middelheimmuseum

Filmrollen voor MIDDELHEIM.MAKERS

Met het project Filmrollen voor MIDDELHEIM.MAKERS wil het Middelheimmuseum het netwerk van makers en de maakpraktijken van sculptuur in beeld brengen. 

In een museum komt meestal enkel de kunstenaar als creatieve bedenker in beeld. In werkelijkheid is bijna elk beeldhouwwerk het resultaat van samenwerking tussen uiteenlopende makers: van uitvoerende vakmensen en ambachtslieden tot productiebedrijven, assistenten, kunstenaars en andere creatieve professionals. Het maken combineert ook eeuwenoude ambachten met innovatieve digitale technologieën. 

In een onderzoekslijn en programma Middelheim.Makers belicht het museum al deze betrokkenen die een cruciale rol spelen in de creatie, materialisatie en productie van een kunstwerk. Dat is niet alleen een kwestie van erkenning, maar ook een noodzaak om de toekomst van de collectie te garanderen. Het voortbestaan van complexe sculpturen, zeker in een buitencontext, is afhankelijk van een breed netwerk van makers. Binnen de museumsector worden deze langdurige samenwerkingsbanden bovendien steeds vaker gezien als onmisbare gemeenschapsparticipatie in de conservering van hedendaagse kunst.

Een andere belangrijke doelstelling is het zorgen voor de unieke expertise van deze beeldenmakers. Middelheimmuseum onderzoekt hoe het behoud en de transmissie van de sculpturale makerspraktijken kan gebeuren en hoe we als museum de gemeenschap van makers kunnen ondersteunen. Zo bemiddelt het museum bijvoorbeeld in de zoektocht van jonge creatieve makers naar uitvoerende partners. Deze samenwerkingen voeden en versterken het netwerk, waardoor het levend en innovatief kan blijven. 

In 2025 startte het Middelheimmuseum met een artistiek onderzoek naar makers in samenwerking met UNFOLD. Daarbij zijn makersnetwerken rond kunstwerken in de collectie in kaart gemapt en gevisualiseerd, interviews met makers afgenomen en hun werkomgevingen digitaal vastgelegd via 3D-scans.

Binnen dit leertraject wil het Middelheimmuseum film als onderzoeksinstrument inzetten (toolkit: Onderzoek). Film maakt het mogelijk om het maakproces van dichtbij te registreren: handelingen worden gecapteerd, keuzes worden zichtbaar en makers en kunstenaars gaan met elkaar in gesprek. Het capteert een doorgaans verborgen creatief en maakproces: hoe komt een sculptuur tot stand, en welke beslissingen liggen eraan ten grondslag?  Door deze praktijken en processen zorgvuldig vast te leggen, ontstaat een onderzoeksdocument dat inzicht geeft in het volledige traject achter een kunstwerk. Het draagt bij de waardering van de onmisbare kennis van de vele, vaak onzichtbare makers, en ondersteunt de overdracht naar hedendaagse makers.

De filmische aanpak richt zich dus niet alleen op de techniek, maar ook op de samenwerking tussen kunstenaar en ambachtsman. Hoe verloopt die wisselwerking? Waar ontmoeten artistieke visie en technisch vakmanschap elkaar? Uit onderzoek bleek al dat de actoren niet vastliggen in één vaste makersrol: een steenhouwer kan kunstenaar worden, en een kunstenaar kan in een andere context als uitvoerend technieker optreden. De structuur van een filmaftiteling en fimcrew, waarin diverse rollen expliciet worden benoemd, vormt een beloftevolle inspiratiebron om deze gevarieerde rollen binnen het maken en heractiveren van sculptuur te benoemen en zichtbaar te maken.

Deze piloot onderzoekt de mogelijkheden van film; als instrument voor onderzoek naar makersrollen en -processen binnen de sculptuurpraktijken. De opgebouwde kennis en ervaring zullen verder worden ingezet binnen de ruime werking van het museum, zowel voor verdiepend collectieonderzoek als voor alle andere museale functies: verzamelen, behouden en borgen, presenteren en toeleiden en participeren in relatie tot de makerswerking. 

Een nieuwe reus voor Ieper – traditie en gemeenschap in beeld

Beeldend kunstenaar Sven Verhaeghe werkt samen met lokale groepen aan de bouw van een nieuwe stadsreus in Ieper. Reuzen maken al eeuwen deel uit van Vlaamse feesttradities en verbinden ambacht, ritueel en gemeenschapsvorming.

Sven filmt het volledige traject in samenwerking met het Ypermuseum: van ontwerp en constructie tot het symbolische moment waarop de reus “ontwaakt”. Ook de samenwerking met vrijwilligers en verenigingen wordt vastgelegd, zodat duidelijk wordt hoe zo’n figuur niet alleen een object, maar een gedeelde traditie wordt.

Het traject zet film in om bewustzijn te creëren en het publiek te laten zien hoeveel engagement en samenwerking achter zo’n erfgoedpraktijk schuilgaan (toolkit Bewustmaken en sensibiliseren). Zo wordt zichtbaar hoe een reus uitgroeit tot een levendig en collectief gedragen stuk cultuur.

Samen leren, samen doorgeven

Wat deze acht trajecten verbindt, is hun wil om zélf aan de slag te gaan met filmen. Ze gebruiken de camera om vakmanschap, rituelen en tradities zichtbaar te maken, maar ook om kennis op te bouwen die ze daarna kunnen delen.

Door in te zetten op participatieve, experimentele en overdraagbare methodieken geven deze projecten concreet vorm aan het Train the Trainer-principe: ze versterken niet alleen hun eigen erfgoedpraktijk, maar bouwen expertise op die ze verder kunnen delen binnen hun gemeenschap en daarbuiten.

Meer Train the Trainer

Workshopdag Filmen om te Borgen

Artikels

Op deze dubbele workshopdag komen we samen op het domein Bokrijk! Je kan deelnemen aan de workshop 'Hoe breng je mensen samen rond tafel?' en 'Immaterieel erfgoed en sociale media'.

Meer lezen

Zo film je levend erfgoed: terugblik op de studiedag in Cinema Palace

Artikels

Op dinsdag 24 maart verzamelden 76 immaterieel-erfgoedbeoefenaars, erfgoedprofessionals en videomakers in Cinema Palace in Brussel voor de studiedag “Levend erfgoed filmen”.

Meer lezen

Match Making Muur

Templates

Zoek je een erfgoedgemeenschap om mee aan de slag te gaan? Of wil je graag een erfgoedpraktijk in beeld brengen maar zoek je nog een filmmaker of (professionele) begeleider? Voeg dan hieronder jouw zoekertje toe in de 'Match Making Muur'!

Meer lezen